خارش مزمن منجر به حساس سازی نرون های خط دوم موجود در شاخ خلفی می شود که در نتیجه آن موجب افزایش حساسیت به خارش می گردد. دو فرم از افزایش حساسیت وجود دارد:
- آلوکینزیس
- Punctate hyperkinesis (فشارخون بالا)
در آلوکینزیس تحریکی که به صورت نرمال خارش ایجاد نمی نماید (مثل لمس و گرم کردن ملایم) می تواند در پوست اطراف منطقه خارش، خارش ایجاد نماید. این پدیده آنالوگ آلودینیا است که در آن پوست درگیر، به تحریک های مکانیکی ملایم به صورت افزایش ادراک حس درد، واکنش نشان می دهد. مشابه با آلودینی، آلوکینزیس نیز نیازمند به فعالیت مداوم در رشته های Cآوران اولیه می باشد و به وسیله low threshold myelinated mechano AB fiber (آلفای کم آبی مینوئیدو AB فیبر) هدایت می شود. آلوکنیزیس شایع می باشد و یک تظاهر بارز در درماتیت آتوپیک است. آن شکایت بیماران را از خارش شدید در رابطه با تعریق، تغییرات ناگهانی در درجه حرارت، پوشیدن و درآوردن لباس، توجیه می کند.
Punctate hyperkinesis (فشارخون بالا) با احساس خارش شدیدتر که به وسیله خراش در منطقه اطراف یک ناحیه التهاب ایجاد شده مشخص می گردد.(از جمله خارش ایجاد شده به وسیله histamine Iontophoresis). آن مشابه با پدیده ای در درد مزمن است که Punctate hyperalgesia نامیده می شود.مطالعات اخیر در بیماران با خارش مزمن نشان داده است که تحریک دردناک از قبیل (تحریک الکتریکی و درد گرما(Heat pain) ممکن است به عنوان خارش درک شود.
دیدگاه کاربران