چگونه اسلام صرفه جویی و دوری از اسراف تاکید کرده است؟
صرفه جویی و دوری از اسراف:
یکی از اصول اخلاقی امامان(ع) که همه آنها بطور جوی آن را رعایت می کردند اصل صرفه جویی و دوری از اسراف و در همه ی امور بود بدون تردید صرفه جویی و اعتدال در مصرف و دوری از هر گونه اسراف از ارکان اقتصاد نیک و از پایه های اصلی نظام اجتماع بوده و موجب حفظ جامعه از خطرات بسیار است و نقش زیادی در حفظ اقتصاد جامعه و دوری از بی انضباطی و پیامدهای شوم ناشی از فقر و کمبود خواهد داشت بر همین اساس امامان(ع) به این اصل اهمیت بسیار می دادند و مخالفت با این اصل را از گناهان بزرگ می شمردند و تاکید فراوان داشتند که مسلمانان از هر گونه اسراف حتی به اندازه دور انداختن هسته ی خرما یا دور ریختن مقدار اندک آب و یا دور ریختن میوه ای که بطور کامل خورده نشده بپرهیزند و به عنوان یک وظیفه ی مهم دینی اصل صرفه جویی را رعایت نمایند با توجه به اینکه امروز ثابت شده که منابع روی زمین با توجه به افزایش جمعیت آنقدر زیاد نیست که بتوان اسراف کاری کرد و هر اسراف کاری موجب محرومیت انسانهایی بی گناه خواهد شد بعلاوه روح اسراف معمولا آمیخته با خود خواهی و بیگانگی از خلق است
۱-معنی اسراف و تبذیر و وسعت دامنه آن ۲- نکوهش اسراف از دیدگاه قرآن ۳- نکوهش اسراف از دیدگاه روایات ۴- فرازهایی از زندگی امامان(ع) در صرفه جویی و ترک اسراف .

دیدگاه کاربران