نحوه پیکربندی سرویس دهنده و سرویس گیرندگان DHCP چگونه است؟
نحوه پیکربندی سرویس دهنده و سرویس گیرندگان DHCP چگونه است؟
با توجه به جایگاه داده در عصر حاضر و لزوم نگاه جامع به این مقوله مهم ، بر آن شدیم تا محوریت فعالیت های خود را بر روی این موضوع متمرکز نمائیم . از این رو گروه فابک با شعار فناوری اطلاعات برای کسب وکار شکل گرفت و خدمات خود را از طریق سایت www.fabak.ir به مخاطبان محترم عرضه می نماید
پیکربندی DHCP با رعایت مسائل ایمنی
در این مقاله قصد داریم به بررسی نحوه پیکربندی سرویس دهنده و سرویس گیرندگانDynamic Host Configuration Protocol ) DHCP ) ، با رعایت مسائل امنیتی پرداخته و با نحوه تنظیم پارامترهای ذیربط ، آشنا شویم . در ابتدا لازم است با جایگاه سرویس دهنده DHCP در یک شبکه بیشتر آشنا شویم .
مقدمه
تمامی پروتکل های شبکه به هر یک از کامپیوترهای موجود در شبکه، یک مشخصه (آدرس ) منحصر بفرد را نسبت می دهند پروتکل IPX ، آدرس فوق را بصورت اتوماتیک و توسط ایستگاه کاری نسبت و منحصر بفرد بودن آن تضمین خواهد شد.
پروتکل NetBEUI از یک نام NetBIOS شانزده بیتی استفاده می نماید . پروتکل TCP/IP از یک آدرس IP ، استفاده می نماید. در نسخه های اولیه پیاده سازی شده TCP/IP ، از پروتکل فوق بمنظور اتصال تعداد اندکی از کامپیوترها استفاده می گردید و ضرورتی به وجود یک مرکز متمرکز بمنظور اختصاص اطلاعات آدرس دهی IP ، احساس نمی گردید.
بمنظور حل مشکل مدیریت صدها و یا هزاران آدرس IP در یک سازمان ، DHCP پیاده سازی گردید. هدف سرویس فوق ، اختصاص آدرس های IP بصورت پویا و در زمان اتصال یک کامپیوتربه شبکه است .
با وجود یک سرویس دهنده DHCP در شبکه ، کاربران شبکه قادر به اخذ اطلاعات مربوط به آدرس دهی IP می باشند .
وضعیت فوق ، برای کاربرانی که دارای یک Laptop بوده و تمایل به اتصال به شبکه های متعدد را داشته باشند ، ملموس تر خواهد بود چراکه با برای ورود به هر یک از شبکه ها و استفاده از منابع موجود ، ضرورتی به انجام تنظیماتی خاص در رابطه با آدرس دهی IP وجود نخواهد داشت .
سرویس دهنده DHCP ، علاوه براختصاص اطلاعات پایه IP نظیر :
یک آدرس IP و Subnet mask ، قادر به ارائه سایر اطلاعات مربوط به پیکربندی پروتکل TCP/IP برای سرویس گیرندگان نیز می باشد . آدرس Gateway پیش فرض ، سرویس دهنده DNS ، نمونه هائی در این زمینه می باشند.
DHCP ویندوز ۲۰۰۰ ( نسخه های سرویس دهنده ) با سرویس دهنده DNS)Domain Name System) ، در ارتباط خواهد بود. ویژگی فوق ، به یک سرویس دهنده DHCP اجازه می دهد که با یک سرویس دهنده پویای DNS ویندوز ۲۰۰۰ ( DDNS ) ، مرتبط و اطلاعات ضروری را با وی مبادله نماید .
سرویس دهنده DHCP ویندوز ۲۰۰۰ ، قادر به ارائه پویای آدرس IP و Host name بصورت مستقیم برای یک سرویس دهنده DDNS است .
DHCP ، مسئولیت ارائه اطلاعات آدرس های IP سرویس گیرندگان را برعهده دارد . بمنظور اخذ اطلاعات آدرس دهی IP ، سرویس گیرنده می بایست یک lease را از سرویس دهنده DHCP دریافت نماید.زمانیکه سرویس دهنده DHCP ، اطلاعات آدرسی دهی IP را به یک سرویس گیرنده DHCP نسبت ( اختصاص) می دهد ، سرویس گیرنده DHCP مالکیت آدرس IP را نخواهد داشت .
در چنین حالتی ، سرویس دهنده DHCP همچنان مالکیت آدرس IP را بر عهده داشته و سرویس گیرنده اطلاعات فوق را اجاره و بصورت موقت و بر اساس یک بازه زمانی در اختیار خواهد داشت .
می توان یک آدرس IP را بمنزله یک قطعه زمین در نظر گرفت که بصورت اجاره ای در اختیار سرویس گیرنده قرار گرفته و لازم است قبل از سررسید مدت قرارداد! نسبت به تمدید آن اقدام گردد.در صورت عدم تمدید ، سرویس گیرنده قادر به حضور درشبکه نخواهد بود.
دراین مقاله قصد نداریم به بررسی فرآیند اختصاص IP توسط سرویس دهنده به سرویس گیرنده پرداخته و مراحل چهارگانه ( Discover, Offer, Request, Acknowledgement ) را تشریح نمائیم !
DHCP ، یکی از استانداردهای پروتکل TCP/IP بوده که باعث کاهش پیچیدگی و عملیات مدیریتی در ارتباط با آدرس های IP سرویس گیرندگان در شبکه می گردد .
در این راستا سرویس دهنده DHCP ، بصورت اتوماتیک عملیات اختصاص آدرس های IP و سایر اطلاعات مرتبط با TCP/IP را در اختیار کاربرانی قرار می دهد که امکان DHCP-client آنان فعال شده باشد . بصورت پیش فرض ، کامپیوترهائی که بر روی آنان ویندوز ۲۰۰۰ اجراء می گردد ، سرویس گیرندگان DHCP-Enabled خواهند بود.
جایگاه سرویس دهنده DHCP در یک شبکه مبتنی بر ویندوز ۲۰۰۰
بمنظور بکارگیری DHCP در یک محیط ویندوز ۲۰۰۰ از رویکردهای متفاوتی استفاده می گردد. با توجه به اینکه DHCP پروتکلی است که دارای محدودیت های امنیتی خاص خود است ، سرویس DHCP نباید به خارج ارائه گردد . به Domain server های حیاتی و ماشین های سرویس گیرنده مهم ، می بایست آدرس های IP تابتی نسبت داده شود که ارتباطی با DHCP نخواهد داشت .
پیشنهادات عمومی پیکربندی
بمنظور پیشگیری و افزایش امنیت ، موارد زیر پیشنهاد گردد :
- پورت های DHCP ( شماره ۶۷ و ۶۸ ) در سطح فایروالی که اینترانت را به اینترنت متصل می نماید ، بلاک گردد .
- DHCP/BOOTP relay agent را بر روی فایروال ، غیر فعال نمائید ( در صورت نصب ، uninstall گردد ) .
- سرویس دهنده DHCP را بر روی یک Member Server که یک Domain Controller نمی باشد ، نصب گردد .
- به تمامی سرویس دهندگان داخلی مهم ( شامل سرویس دهندگان DHCP ) ، آدرس های IP ثابتی نسبت داده شود و سرویس DHCP Client بر روی آنان ، متوقف گردد .
- به تمامی سرویس گیرندگان داخلی مهم ، آدرس های IP ثابتی نسبت داده شود و سرویس DHCP Client بر روی آنان ، متوقف گردد.
- سرویس دهنده DHCP بر اساس روشی که ارائه خواهد گردید ، ایمن گردد.
- سرویس گیرندگان DHCP بر اساس روشی که ارائه خواهد گردید ، ایمن گردند.


دیدگاه کاربران