انتخاب یک مسیریاب بی سیم
این روزها معمولا شما باید مسیریابی را خریداری کنید که از استاندارد 802.11n استفاده کند. ولی لازم است نکاتی را در نظر داشته باشید. این پروتکل Wi-Fi با نسلهای پیشین خود یعنی 802.11g و 802.11b سازگار است، بنابراین اگر شما از لپ تاپی استفاده می کنید از تکنولوژیهای قدیمی استفاده می کند، در صورت تنظیم مسیریاب برای سازگاری با نسلهای قبلی، سیستم شما با مسیریاب جدیدتان نیز کار خواهد کرد. پروتکل 802.11n نسبت به دو پروتکل قبلی از خصوصیات بهتری برخوردار است و ارسال داده ها را نیز با سرعت بیشتری انجام می دهد، ولی هنوز به عنوان یک استاندارد پذیرفته نشده است.
استفاده از یک مسیریاب دو بانده ایده خوبی است. این مسیریابها ترافیک را روی دو محدوده مجزای طیف بی سیم یعنی 2.4 GHz و 5GHz تقسیم می کنند. این کار باعث می شود که شبکه بتواند داده های بیشتری را با سرعت بیشتری انتقال دهد. بسیاری از مسیریابها مانند WRT610N می توانند ترافیک را روی دو SSID (Service Set Identifier) مختلف تقسیم کنند. این کار به شما اجازه می دهد که وسایل کندتر یا با امنیت کمتر را که از 802.11b استفاده می کنند در حلقه خودشان قرار دهید و از بقیه شبکه جدا کنید.
سایر مسیریابها مانند WNDR3700 به شما اجازه می دهند که ترافیک را روی دو شبکه بی سیم کاملا مجزا تقسیم کنید.
این کار برای حالتی ایده آل است که شما بخواهید بخشی از شبکه برای دیگران باز باشد و بخش دیگر مثلا اشتراک فایلها فقط برای کامپیوترهای خودتان باز باشد. تصمیم گیری بعدی شما در مورد مسیریاب مربوط به پورتهای آن است. حتی اگر به شکل تئوری شبکه خود را به صورت بی سیم صرف در نظر بگیرید، واقعیت این است که شبکه شما به احتمال زیاد ترکیبی از سیستمهای بی سیم و سیمی خواهد بود. ارتباطات سیمی از نظر سرعت بهینه هستند، ساده تر و قابل اعتمادتر هستند و از امنیت بیشتری نیز برخوردارند. بسیاری از مسیریابهای بی سیم هنوز به جای استاندارد سریعتر gigabit (1000Base-T) از 100Base-T Ethernet استفاده می کنند.
به دنبال مدلی باشید که سرعت بالاتر گیگابیت را دارا باشد تا به این وسیله شبکه شما قادر باشد ترافیک شبکه سیمی را نیز عبور دهد. به این ترتیب حتی زمانی که در حال نمایش یک ویدئوی با کیفیت بالا هستید، می توانید فایلهای دیگر را بدون کم شدن سرعت به اشتراک بگذارید. برای داشتن حداکثر سرعت شما باید از gigabit Ethernet استفاده کنید، ولی می توانید کلاینتهای 100Base-T خود را نیز ارتقا دهید. چراکه این کلاینتها قادرند با سخت افزار سریعتر نیز کار کنند.
برخی مسیریابها پورت USB نیز دارند.
اسناد مربوط به مسیریاب را مطالعه کنید. شما می توانید پورت USB را به یک پرینتر یا درایو سخت متصل کنید و این وسایل را وارد شبکه خود نمایید. اگر این ویژگیها نیازهای شما را برآورده می کنند هزینه آن را تقبل کنید. در غیر اینصورت روی قابلیتهایی که پیش از این بحث شد تمرکز نمایید.
اگر شعاع محدوده ای که مسیریاب پوشش می دهد در تنظیمات شما مهم است، اطمینان حاصل کنید که مسیریاب تهیه شده دارای یک پورت آنتن خارجی است و بر همه پخشی مطرح شده روی بسته بندی تکیه نمی کند. بسیاری عوامل روی محدوده یک مسیریاب تاثیر می گذارند. از جمله ساختار ساختمانهای اطراف و تداخل با همسایه ها. اگر می خواهید یک خانه کامل را پوشش دهید، ممکن است لازم باشد که یک نقطه دسترسی (access point) دیگر نیز تهیه نمایید.
دیدگاه کاربران