معمولاً افق هاي خاك را از سطح خاك تا سنگ بستر، با حروف لاتين نام گذاري مي نمايند. انواع افق هاي خاك عبارت اند از:
افق O: اين افق بيشتر در مناطق جنگلي و پر باران به وجود مي آيد و سطحي ترين لايه خاك مي باشد. اين افق از بقاياي تجزيه شده يا تجزيه نشده ي گياهان و لاشبرگ آن ها تشكيل ميشود.
افق A: افق A در مناطق جنگلي زير افق O و در مناطق خشك در سطح خاك قرار ميگيرد. اين افق محل تجمع مواد آلي تجزيه شده است، رنگ آن در مقايسه با افق هاي زيرين تيره تر مي باشد. در ضمن از نظر مواد غذايي و اكسيژن غني تر از ساير افق ها است.
افق B: در خاك هاي تكامل يافته و مسن در زير افق A قرار دارد (در خاك هاي جوان كه هنوز مراحل تكاملي را طي نكرده اند وجود ندارد). اين افق محل تجمع مواد شسته شده از افق A مي باشد به همين علت به آن افق ذخيره مي گويند.
افق C: زير افق B و در صورت نبود افق B در زير افق A قرار دارد. اين افق معمولاً حاوي قطعاتي از سن گهاي بستر و سنگ هايي كه خاك از آن ها تشكيل يافته، مي باشد
دیدگاه کاربران