اولین قدم برای ایجاد اعتماد به نفس این است که دیگر وانمود به داشتن اعتماد به نفس بیش از حدی که واقعا دارید نکنید به طور حتم این سؤال برایتان پیش می آید که : « منظور تو از این جمله چیست ؟ » منظور من این است که شما باید در مورد دوری کردن از مواجه شدن با عدم احساس امنیت در خود و نادیده گرفتن رویا های خود ، صداقت داشته باشید . اگر بخواهید خودتان را گول بزنید و وانمود کنید اعتماد به نفس زیادی دارید ، کار چندان سختی نیست . آیا می دانید چگونه این کار را انجام می دهید ؟
آرزوهایتان را محدود می کنید .
در مورد نیاز های واقعی تان با خود صادق نیستید .
انجام کارهایی که به شما لطمه نمی زند و مشکل آفرین نیست .
دوری کردن از رابطه با افراد یا موقعیتی که شما را به چالش می کشند .
شما با این جمله که به خود می گویید : « مهم نیست » .
تصور کنید که رویاهای بسیاری را در ذهن خود دارید ، رویای کارهایی که دوست دارید در زندگی انجام دهید و تجربه کنید . فرض کنید برای تحقق بخشیدن به برخی از رویاهای ذهنی تان اعتماد به نفس زیادی احتیاج ندارد و برخی از آن ها اعتماد به نفس بیشتری را می طلبد . دراین صورت اگر اعتماد به نفس کمی داشته باشید به تمام رویاهای خود می نگریید می گویید : « بسیار خوب ، در حقیقت من به این رویاها اهمیت چندانی نمی دهم ، منظورم این است که خیلی هم برایم مهم نیست . من تنها به رویاهایی بها می دهم که به راحتی به دست آیند و از به دست آوردن آن ها مطمئن باشم .
به همین علت شما خودتان را به اهداف کوچکتری محدود می کنید که فقط بخش کوچکی از رویاهایتان را شامل می شود و سرانجام به این نتیجه می رسید که واقعا فرد بدون اعتماد به نفسی هستید . تصور می کنید که خودتان را می شناسید ولی در حقیقت خودتان را گول می زنید .
اگر شما خود را به انجام کارهایی که از قبل می دانید از عهده انجام آن بر می آیید به هیچ وجه نمی توانید اعتماد به نفس را در خود تقویت کنید . برای همین منظور افراد زیادی به دلیل عدم خودشناسی ، فقط به رویاهای کوچک شان می پردازند . زمانی که هدفی نداشته باشیم و به آن چه داریم قانع باشیم ، دیگر شوقی برای دستیابی به نداشته هایمان نخواهیم داشت ، هیچ گاه طعم شکست را تجربه نخواهیم کرد و به همین علت حاضر نیستم با این واقعیت که هیچ گونه شناختی بر روی خود نداریم روبرو شویم . دیگر نیازی به دنبال کردن رویا های بزرگ تر نمی بینیم و در مقابل به خود می گوییم : « چه قدر خوشبختم و چه قدر اعتماد به نفس دارم » . واقعیت این است که زمانی که به رویاهای کوچک مان می پردازیم . ظلم بزرگی در حق خودمان می کنیم . زمانی که فکر می کنیم مسائلی که ما را به شکل مشکوکی وحشت زده می کنند و یا به چالش می کشند ، مهم نیست از اهداف باشند یا روابط ، در حقیقت ما مشغول دروغ گفتن به خود هستیم . اگر با ترس هایمان روبرو نشویم ، اعتماد به نفس کاذبی را دریافت می کنیم که در مواجه با اولین چالش از بین می رود .
عالی بود،کاملادرست و راهگشا
از شما سپاسگزاریم خوشحالیم که مفید واقع شده.
خیلی عالی بود البته کمبود اعتماد به نفس در برخی از دوران زندگی مثل بلوغ و نوجوانی طبیعیه ولی در برخی موارد باید جدی گرفته بشه چون عواقب سنگینی میتونه به دنبال داشته باشه
انرژی مثبت باعث نتیجهی مثبت هم میشود، پس سعی کنید نیمهی پر لیوان را ببینید و به مسائل منفی فکر نکنید.
ممنون از مطالب پر محتواتون ، اعتماد به نفس درهرکاری اولین گام حساب میشه