چگونه لقمان حکیم در خصوص پند و اندرز در قرآن را بیان می کرد؟
و به راستی لقمان را حکمت دادیم که: خدا را سپاس بگزارد, تنها برای خود سپاس می گزارد و هر کس کفران کند, {بهزیان خود اوست , زیرا } در حقیقت, خدا بی نیاز و ستوده است. و {یاد کن} هنگامی را که لقمان به پسر خویش در حالی که وی او را اندرز می داد گفت: ((ای پسرک من! به خدا شرک میاور, که به راستی, شرک ستمی بزرگ است)). و انسان را درباره ی پدر و مادرش سفارش کردیم . مادرش به او باردار شد, سستی بر روی سس. و تی, و باز گرفنش از شیر, در دو سال است. {آری, به او سفارش کردیم} که سپاس گزار من و پدر و مادرت باش که بازگشت {همه} به سوی من است و اگر تو را وادار دارند تا درباره ی چیزی که تو را بدان دانشی نیست. به من شرک ورزی, از آنان فرمان مبر, ولی در دنیا به خوبی با آنان معاشرت کن و راه کسی را پیروی کن که توبه کنان به سوی من باز می گردد, و بدان که سر انجام بازگشت شما, به سوی من است و از حقیقت آنچه انجام می دادید شما را با خبر خواهم کرد. لقمان همچنین گفت: ((ای پسرک من! اگر عمل تو هم وزن دانه ی خردلی و در تخته سنگی یا در آسمان ها یا در زمین باشد خدا آن را می آورد که خدا بس دقیق و آگاه است. ای پسرک من! نماز را بر پا دار و دیگران را به کار پسندیده وادار و از کار ناپسند باز دار. و بر آسیبی که بر تو وارد آمده است, شکیبا باش این حاکی از عزم و اراده تو در امور است.

دیدگاه کاربران