چگونه با انواع ساز نقاره آشنایی داشته باشیم؟
نقاره ساز کوبه ای پوستی متعلق به منطقه خاور میانه است.
اصطلاح نقاره وهمچنین نقارات از کلمه نقر naqr عربی بمعنی ضربه زدن آمده است.
نقاره ساز کوبه ای پوستی متعلق به منطقه خاور میانه است.
اصطلاح نقاره وهمچنین نقارات از کلمه نقر naqr عربی بمعنی ضربه زدن آمده است.
بدنه گرد نقاره از گل پخته (سفال) ساخته می شود.
قسمت بالای آن با پوست دباغی شده پوشانده می شود که توسط طنابهایی به لبه گرد آن وصل شده و این طنابها در پایین کاسه ساز سفت می شوند.
نقاره اغلب بصورت جفتی نواخته می شود که یکی از آنها صدای بم تولید می کند و به آن nar میگویند و دیگری صدای زیر تولید میکند.
این ساز کوبه ای بوسیله میله های چوبی بنام damka که سرشان به طرف بیرون خمیدگی دارد نواخته می شود.
نقاره در عراق و سایر کشورهای عربی بنام نقارات خوانده می شود. این ساز یکی از سازهایی هست که در موسیقی مقامی عراقی در گروه های موسیقی بنام chalghi استفاده می شود. در اواخر سلطنت خلفای عباسی و فاطمی قبل از نمازهای پنجگانه بصدا درمی آمد.
این ساز در هندوستان nagara یا nagada نام دارد . naubat بعمنی 9 چیز در زبان هندی است و به گروه های موسیقی سنتی که از ترکیب 9 ساز استفاده می شوند گفته شده که نقاره هم یکی از آن سازها است.امروزه این ساز بهمراهی شهنای و فلوت هندی یکی از اجزای اصلی در مراسم عروسی شمال هند است.
در کشور آذربایجان به این ساز قوشاناغارا می گویند(قوشا= جفت)
در ترکیه nakkare خوانده می شود که بوسیله دست یا چوب نواخته می شود.
در ازبکستان naqara یا nagora خوانده شده که به نقاره بزرگتر که صدای بمی دارد Dulnaqara و به نقاره کوچکتر که صدای زیر دارد Reznaqara گفته می شود. پوست مورد استفاده در نقاره ازبکی ، پوست بز میباشد که در این اینجا هم به جفتش Koshnaqara گفته می شود.
در گرجستان به ساز کوبه ای شبیه نقاره Diplipito می گویند که استفاده آن در سراسر این کشور رایج است، که شامل دو کاسه مخروطی شکل گلی با ارتفاع یکسان منتها با عرض متفاوت می باشد که با چرم پوشانده می شوند و با یک تسمه این دو تا را بهم می بندند، ارتفاع آنها بین 200 الی 250 میلیمترو قطرشان 90 و 170 میلیمتر و توسط دو چوب بنام goat legs ( ساق بز) نواخته می شوند. این ساز در گرجستان عموما توسط مردان نواخته می شود و نقش مهمی در گروه های موسیقی محلی گرجستان دارد.
نقاره در طی جنگ های صلیبی قرن سیزدهم به اروپا وارد شد. واژه عربی naqqara در زبان فرانسه به nacaires ، در ایتالیایی به naccheroni ، و درانگلیسی به nakers تبدیل شد. در قرن چهاردم استفاده از آن سریعا در انگلیس گسترش یافت. تصویر این ساز در آثار قدیمی هنری اروپایی بسیار بچشم می خورد.
2.نقاره فارس: در استان فارس نواخته می شود و کمی از بزرگتر از نقاره معمولی است.
3.نقاره سنندجی : در شهر سنندج استان کردستان نواخته می شود که آنهم کمی از بزرگتر از نقاره معمولی است.
نقاره خان یا نقاره خانه: همانطور که از اسمش پیداست به مکانی گفته می شود که نقاره نواخت می شود و در قدیم به جایی اطلاق می شد که با نواختن نقاره اخبار مهم همچون طلوع و غروب آفتاب، پیرورزی، سوگواری و تولد نوزاد پسر در آنجا اعلام می شد. همچنین بنام Kuskhåne و در زبان هندی بنام naubat-khāna نیز خوانده میشود
جالب و مفید بود.ممنون از زحمات شما
سپاس از توجه شما
بسیار زیبا
خیلی زیبا نوشتین خسته نباشید