حال برسیم به بحث ای تی ام. ATM در مباحث شبکه و اینترنت، جدا از ATM (ماشین خودپرداز) ای است که همه ما با آن آشنایی داریم و در اینجا مخفف عبارت "Asynchronous Transfer Mode" به معنای "حالت انتقال ناهمگام" بوده و یک تکنولوژی برای انتقال پاکتها داده است.
پاکت داده مجموعهای از دادههاست که به صورت یکجا، منتقل میشوند. در ATM به پاکت داده، سلول (Cell) داده نیز گفته میشود.
در این تکنولوژی کل سلول داده دارای ۵۳ بایت حجم است که ۵ بایت آن برای مشخص کردن آدرس، به عنوان هدر (Header) و ۴۸ بایت باقیمانده شامل دادههای اصلی برای انتقال است. همان طور که گفته شد، VC و VP، کانالها و مسیرهای مجازی هستند؛ به این معنی که واقعاً این کانال یا مسیر وجود خارجی ندارد و همه دادهها از یک مسیر فیزیکی عبور میکنند. به همین دلیل، VCI و VPI به عنوان قسمتی از هدر سلول، برای شناساندن مسیر نهایی و مقصد اصلی پاکت داده، مورد استفاده قرار میگیرد.
یعنی هر آنچه که ما به عنوان VCI و VPI مشخص کنیم، در هدر (به صورت قرار دادی) به عنوان یک مسیر یا کانال مجازی، به مقصد فیزیکی (که ممکن است مقصد اصلی نباشد) دادهها فرستاده میشود.
از آن مقصد فیزیک است که مسیر و کانال مجازی که در هدر قرار داده شده بودند، شناسایی شده و به مقصد اصلی فرستاده میشوند.
طبق ویکیپدیا، سلولهای داده در ATM به دو نوع UNI (مخفف User-Network Interface - به معنای "رابط کاربر با شبکه") و NNI (مخفف Network-Network Interface - به معنای "رابط شبکه با شبکه") تقسیم میشوند که UNI به صورت گسترده مورد استفاده قرار میگیرد. درواقع UNI همان رابطی است که کاربران با ISP خود درحین تبادل داده و اتصال به اینترنت، توسط مودم، استفاده میکنند. نوع NNI نیز در سطح شبکهها و بین آنها استفاده میشود. بنابراین به توضیح ساختار UNI اکتفا میکنیم.

ساختار سلول UNI در ATM
تصویر بالا، یک سلول UNI را نشان میدهند که در شبکه ATM منتقل میشود. در این تصویر، هر ردیف یک بایت و هر مربع یک بیت را نشان میدهد. همان طور که میبینید، مقادیر VPI و VCI به صورت باینری، در هدر سلول که ۵ بایت است، ذکر شده است.
سایر بیتهای موجود در هدر عبارت اند از:
GFC: مخفف Generic Flow Control بوده و دارای ۴ بیت طول است که به صورت استاندارد، هر چهار بیت دارای مقدار ۰ است. این بیت برای کنترل جریان، امکان پشتیبانی از سایر شبکهها و گاهاً ادغام با VPI مورد استفاده قرار میگیرد. البته اکثراً کاربرد خاصی ندارد.
VPI و VCI: مقادیری که مشخص کننده مسیر مجازی و کانال مجازی برای انتقال داده هستند.
PT: مخفف Payload Type بوده و دارای ۳ بیت طول است. این بخش از سه بیت تشکیل شده است که هر بیت نشان دهنده "نوع" دادههایی است که متنقل میشود.
برای مثال، بیت اول درصورتی که ۰ باشد به معنی این است که این دادهها برای "کاربران" است اما درصورتی که مقدار آن ۱ باشد، یعنی داده برای "مدیران و سطوح بالا" است.
CLP: مخفف Cell Loss Priority بوده و تنها یک بیت طول دارد. درصورتی که بیت مقدار ۰ را داشته باشد، به این معنیست که سلول کنونی دارای اهمیت بالایی است و انتقال آن "باید" انجام گیرد. اما درصورتی که مقدار آن ۱ باشد، به این معنیست که سلول دارای ارزش کمتری است و گاهاً ممکن است از دست برود.
HEC: مخفف Header Error Control بوده و ۱ بایت طول دارد. این بایت برای چک کردن خطاهای هدر (نه دادهها) مورد استفاده قرار میگیرد.
نکته: بررسی کامل پروتکل ATM خارج از بحث این پست است. ممکن است در آینده، این حالت از انتقال داده به صورت کامل، در پست مجزا، توضیح داده شود.
دیدگاه کاربران