نه شکر آب نمودیم نه چاه کن نه قنات به جای شکر همیشه گلایه و کفران
از ان بگفته به قرآن کم است شکرگزار ولی زیاد و فراون کفور بی ایمان
بلا و زلزله سیل و خرابی باغات ز ناسپاسی و طغیان بندگان به جهان
به یاد باغ مجید و آن آبشار بلند صدای ریزش آن آّ گوش من هر آن
به یاد کوچه زیبا و پاک فخرالدین که زادگاه تمامی خاندان در آن
به یاد چشمه و استخر و مدرسه ناهید که یک نشان نمانده از ان همه الان
فقط بماند دَری کهنه و شکسته و پیر که یادگار دو قرن و در آن گذر دالان
به یاد سنگ سیاهی که بود یک دختر شده است سنگ سیاهی زترس راهزنان
به یاد جشن ولادت برای معصومان ((ع)) نشسته ساکت و آرام مسجد میدان
به یاد جشن و سرورم به روز نو نوروز به سادگی و صداقت ، صفای بی پایان
به یاد مجلس افطاری بچه های محل به رسم و دعوت میرزاعلی اکبرخان
عالی بود