تخلص شهریار:
شهریار در اوایل شاعری بهجت تخلص می کرد بعدها با توسل به حافظ این تخلص را به شهریار تبدیل کرد.به نقل از خود استاد که می گوید:وضو گرفتم و حمد و سوره ای خواندم و رو به قبله نشستم،حافظ را به شاخه نباتش قسم داده دیوان را گشودم و این شعر آمد:
دوام عمروملک او بخواه از لطف حق ای دل که چرخ،این سکه دولت به نام شهریاران زد
اما او خود را کوچکتر از آن می بیند و می گوید برای من سرگشته و جوان،لقب شهریار عنوان بزرگیست و دوباره از حافظ کمک می خواهد و اینبار این شعر می آید:
غم غریبی و غربت چو بر نمی تابم به شهر خود روم و شهریار خود باشم
از آن تاریخ قلم را از خواجه شیراز می گیردو خود را شهریار میخواند:
شهریار قلم از خواجه شیراز بگیر تا ورق رشک گل و لاله دلکش باشد
دیدگاه کاربران