چگونه تفاوت ۳G,4Gرا بدانیم؟
ابتدا به توضیح این دو واژه میپردازیم. حرف G مخفف Generation و نشاندهنده نسل تکنولوژی تلفن همراه در خود گوشی و در شبکه تلفن همراه است. برای استفاده از هر نسل جدید، در حقیقت باید گوشی خود را عوض کنید و در شبکه هم باید بهروزرسانیهای پرهزینه انجام شود. نسل یکم گوشیهای آنالوگ و نسل دو گوشیهای دیجیتال بود، بعد پیچیده شد.
نسل سوم شبکههای تلفن همراه یا ۳G، در سال ۲۰۰۳ به آمریکا وارد شد. با کمترین سرعت اینترنت ۱۴۴ کیلوبایت بر ثانیه، قرار بود شبکه موبایل با باند پهن را تأمین کند؛ اما امروزه به خاطر انواع مختلف ۳G، یک کانکشن از این نوع میتواند سرعتی بین ۴۰۰ کیلوبایت بر ثانیه تا ده برابر بیشتر از آن را برایتان فراهم کند. حداکثر سرعت در ۳G به ۴۲ Mbps میرسد ولی در ایران اپراتور سوم (رایتل) طبق قوانین جمهوری اسلامی این سیستم را حداکثر تا سرعت نیم مگابیت یا ۰٫۵ Mbps ارائه میدهد.
معمولاً نسلهای جدیدتر تکنولوژیها، خدمات پایه جدیدی را هم به دنبال میآورند؛ یعنی گنجایش شبکهای بیشتر برای انتقال دادههای هر کاربر و حتی پتانسیل کیفیت صدای بهتر.
قرار بوده ۴G حتی سریعتر هم باشد، اما همیشه اینطور نیست. به قدری تکنولوژیهای فراوانی ۴G خوانده میشوند و راههای زیادی برای پیادهسازیشان وجود دارد که این اصطلاح تقریباً بیمعنی شده است. اتحادیه بینالمللی مخابرات، تلاش کرد موارد لازمی را برای ۴G خواندن یک شبکه مشخص کند، اما اپراتورهای تلفن همراه به قدری به آنها بیتوجهی کردند که این اتحادیه از خواسته خود صرفنظر کرد. تکنولوژیهای ۴G شامل HSPA+ 21/42، وایمکس و LTE میشود (عدهای معتقدند التیای تنها تکنولوژی نسل چهار است و عدهی دیگر معتقدند هیچکدام به اندازه کافی برای اینکه ۴G خوانده شوند سریع نیستند).
راههای متفاوتی برای پیاده کردن التیای وجود دارد، پس نمیتوان تصور کرد تمام آنها سرعت اصلی را دارا باشند. برای مثال اپراتورهایی که طیف رادیویی بیشتری برای التیای داشته باشند، سرعت بیشتری را هم ارائه میدهند.

دیدگاه کاربران