گام 1 - نحوه كار قرارداد هاي هوشمند با يك مثال

قرارداد های هوشمند

نحوه كار قرارداد هاي هوشمند با يك مثال

با پلتفرم جذب سرمايه Kick Starter قطعا آشنايي داريد.

گروه هاي محضور مي توانند از اين پلتفرم استفاده كنند براي سرمايه گذاري هدف خاصي را معین کنند.

و از کسانی که با این ایده موافقند سرمایه جذب کنند.

Kick Starter لزوما واسطه میان گروه محصول و حامیان می باشد.

این یعنی باید هر دو گروه به این پلتفرم اعتماد کنند تا پولشان را مدیرت کند.

چنانچه سرمایه این پروژه با موفقیت تامین شود گروه پروژه انتظار دارد که پولش را از Kick Starter دریافت کند.

از طرف دیگر گروه حامیان با اینکه پولش به پروژه تعلق می گیرد موافق هستند.

اما اگر اهدف پروژه محقق نشدند تمایل دارد پولش را پس بگیرد.

هردو گروه باید به Kick Starter اعتماد کنند.

اما با استفاده از قرارداد های هوشمند دیگر نیاز به یک واسطه یا شخص ثالث مثل Kick Starter نیست

و در عین حال میشود که سیستم مشابهی را پیاده کرد.

اکنون بیایید برای این پروژه فرضی یک قرارداد هوشمند بسازیم.

می توانید قرارداد هوشمند را به گونه ای برنامه ریزی کنید.

که تمام سرمایه های جذب شده را تا زمانی که اهداف پروژه محقق شود نگه دارد.

اکنون حامیان پروژه می توانند پولشان را به این قرارداد منتقل کنند.

اگر به اندازه کافی سرمایه جذب شود این قرارداد به صورت خودکار پول را برای موسس پروژه می فرستد.

و اگر پروژه با شکست مواجه شود و به اهدافش نرسد پول به صورت اتوماتیک به حامیان برمیگردد.

از آن جایی که قرارداد های هوشمند روی بلاکچین ذخیره می شوند همه چیز کاملا توزیع شده می باشد.

با استفاده از این تکنیک هیچ کس کنترل این پول را در دست ندارد اما چطور می توان به این قرارداد ها اعتماد کرد.

از آن جایی که این قرارداد های هوشمند روی بلاک چین نگه داشته می شوند یک سری خصوصیات جالب را از آن به ارث بردند.

این قراردادها تغییر ناپذیر و توزیع شده می باشند.

تغییرناپذیر هستند چون هر بار که یک قرارداد هوشمند ایجاد می شود مجددا نمی توان آنرا تغییر داد.

پس امکان ندارد که کسی بصورت مخفیانه در کد قرار شما دست ببرد.

توزیع شده است زیرا صحت خروجی قرارداد شما توسط تمامی کاربران این شبکه تایید می شود.

بنابراین یک فرد نمی تواند به اجبار پول را از قرارداد آزاد کند چون بقیه به سرعت متوجه می شوند و این کار را تایید نمی کنند.

ریخته و نفوذ در قرارداد های هوشمند تقریبا غیر ممکن می باشد.

قرارداد های هوشمند می توانند در زمینه های مختلفی علاوه بر سرمایه گذاری جمعی مورد استفاده قرار بگیرند.

مثل صدور وام یا پرداخت های اتوماتیک در بانک ها پردازش مطالبات خاص در شرکت های بیمه، پرداخت در محل در شرکت های پستی و…

خوب احتمالا اکنون برایتان سوال پیش می آید که از کجا و چگونه می توان به این قراردادها دسترسی پیدا کرد؟

در حال حاضر بسیاری از بلاکچین ها از قراردادهای هوشمند پشتیبانی می کنند:

مثل بلاکچین اتریوم که در اصل به همین منظور طراحی شده است.

قرارداد های هوشمند به زبان برنامه نویسی خاصی تحت عنوان Solidity نوشته می شوند.

و این زبان مخصوصا برای اتریوم ایجاد شده است و از ترکیبی مشابه جاوا اسکریپت استفاده می کند.

لازم به ذکر می باشد که بیت کوین هم از قراردادهای هوشمند پشتیبانی می کند .

که این میزان از پشتیبانی در مقایسه با اتریوم محدودتر می باشد.

اگر سوالی در مورد قرارداد هوشمند دارید، در قسمت نظرات مطرح فرمایید.