ورود به سایت

ثبت نام در سایت

Registration confirmation will be e-mailed to you.

فراموشی رمز

18 + 15 =

بستن
بستن

چگونه هند مورد استعمار انگلستان قرار گرفت؟

چگونه هند مورد استعمار انگلستان قرار گرفت؟

استعمار در لغت به معنای طلب عمران و آبادی است. این واژه زمانی به کار برده شد که اروپاییان اعلام کردند که هدفشان از رفتن به آفریقا، آمریکای لاتین و آسیا آباد کردن این کشورها و متمدن ساختن مردم این نواحی است؛ اما از همان آغاز معلوم بود که هدف اصلی آنها دست انداختن به منابع ثروت این سرزمین ها و ساقط کردن حکومت های ملی و مردمی و روی کار آوردن حکومت های وابسته است. استعمار شکل های گوناگون داشت؛ از جمله حملۀ نظامی و تصرف خاک یک کشور، تحت الحمایه کردن آن، اخذ امتیازات سیاسی اقتصادی و برقراری روابط غیرعادلانۀ اقتصادی و تجاری و… .

مطالب مرتبط


گام 1 - آغاز استعمار اروپاییان

آغاز استعمار اروپاییان

تجارت شرق، به ویژه ابریشم چین و ادویهٔ هند، یکی از پرسودترین تجارت ها در جهان و مخصوصاً اروپا بود. راه های زمینی تجارت از سرزمین های اسلامی می گذشت و بخش عمدهٔ آن در نواحی مدیترانه، در دست دولت عثمانی بود که بر شاهراه های تجارت غرب آسیا مسلط شده بود. در این دوره، مقررات گمرکی خاص و عوارض سنگین حمل و نقل، موجب بالارفتن هزینهٔ مبادلات بازرگانی برای اروپاییان شد. از آن پس، اروپاییان درجست وجوی راه دریایی شرق برآمدند. دستاورد این جست و جو، اکتشافات جغرافیایی بود که در پی آن، اروپا توانست بر بازرگانی جهان مسلط شود. نخستین گروه استعمارگران اروپایی که قدم به خاک هند گذاشتند، پرتغالی ها و اسپانیایی ها بودند و پس از آن، انگلیسی ها و فرانسویان با تأسیس شرکت هایی به نام «کمپانی هند شرقی » وارد هند شدند. استعمارگران اروپایی بر سر تصاحب هند رقابت شدیدی داشتند. در اواسط قرن هجدهم جنگ هایی میان آنان درگرفت که سرانجام با پیروزی انگلیسی ها به پایان رسید.

گام 2 - سلطۀ استعماری انگلستان بر هندوستان

سلطۀ استعماری انگلستان بر هندوستان

تسلط کامل انگلستان بر هند به آسانی صورت نگرفت. آنان شیوه های گوناگونی از قبیل تزویر، تطمیع و کشتار را در پیش گرفتند تا سرانجام بر هند سلطه یافتند ولی حفظ هندوستان دشوارتر از فتح آن بود. تنوع قومی، نژادی، زبانی و دینی، هندوستان را به صورت هزاران سنگر هرچند کوچک درآورده بود و دوری آن از انگلستان و وجود رقیبان سرسخت اروپایی نیز بر مشکلات آن می افزود. حفظ هند برای انگلستان اهمیت حیاتی داشت؛ زیرا دارای جمعیت فراوان، منابع طبیعی و معدنی غنی و کشاورزی پر برکت بود و کمپانی هند شرقی انگلیس با غارت این منابع و استثمار هندی ها، ثروت فراوانی کسب می کرد.

انگلیسی ها برای اداره کردن هند، مقام عالی رتبه ای را با عنوان فرماندار کل به هندوستان اعزام کردند. این فرمانداران مأموریت داشتند به هر وسیلهٔ ممکن هندوستان را حفظ کنند؛ به همین دلیل، اقدامات گوناگونی را انجام دادند؛ از جمله: نظام اداری گسترده ای در هند به وجود آوردند، زبان انگلیسی را در آن کشور ترویج کردند و جمعی از هندی ها را به منظور تربیت براساس فرهنگ غربی به دانشگاه های انگلیس فرستادند. همچنین بر سرزمین های اطراف هند مسلط شدند؛ در شرق، کشور برمه را تصرف کردند و در غرب، با نیرنگ و اعمال زور افغانستان و بخش هایی از سیستان و بلوچستان را از ایران جدا کردند و تحت سلطه و نفوذ خود درآوردند.

گام 3 - شورش بزرگ سپاهیان

شورش بزرگ سپاهیان

انگلیسی ها تعدادی از هندوها را به استخدام خود درآوردند که اینان مهم ترین وسیلهٔ قدرت انگلیس برای سرکوب شورش های داخلی و مقابله با تهدیدات نظامی خارجی به هند بودند و حتی به عنوان مزدور به کشورهای دیگر اعزام می شدند. در اواسط قرن نوزدهم، غارت هند و تحقیری که استعمارگران انگلیسی نسبت به هندوها اعمال می کردند، موجب عصیان سپاهیان شد. در این شورش که شمار زیادی از انگلیسی ها کشته شدند، شورشیان یک هدف داشتند و آن، بیرون راندن انگلیسی ها و کسب استقلال هند بود ولی سرانجام، انگلیسی ها توانستند با کمک مزدوران خائن محلی و با ایجاد دودستگی در میان مسلمانان و هندوها، قیام را به طور وحشیانه ای سرکوب کنند. آنان بسیاری از شورشیان را تیرباران کردند یا به دهانهٔ توپ بستند.

با شکست قیام سپاهیان، اگرچه بساط دولت گورکانیان هند برچیده شد ولی انگلستان برای ادامهٔ سلطهٔ خود، کمپانی هند شرقی را منحل و وزارت خانهٔ مخصوص ادارهٔ هند را تأسیس کرد و شخصی را با عنوان نایب السلطنه بر آن گمارد. در واقع، شورش بزرگ سپاهیان، انگلستان را متقاعد کرد که سیاست خود را در هند تا اندازه ای تغییر دهد.

گام 4 - مسلمانان هند؛ تلاش برای حفظ هویّت دینی

مسلمانان هند؛ تلاش برای حفظ هویّت دینی

سلطهٔ انگلیسی ها بر هند به منزلهٔ پایان اقتدار سیاسی مسلمانان بر هندوستان نیز بود؛ از این رو، بیرون راندن انگلستان برای مسلمانان هند، هم یک وظیفهٔ دینی و هم یک وظیفهٔ ملّی، تلقی می شد. قیام حیدرعلی و تیپوسلطان از جمله تکاپوهای مسلمانان علیه استعمار انگلستان بود. پس از سرکوب شورش سپاهیان، که مسلمانان در آن مشارکت گسترده ای داشتند، دیگر ادامهٔ مبارزهٔ مسلحانه ممکن نبود؛ بنابراین، مسلمانان از آن پس فعالیت های فرهنگی را در برنامهٔ مبارزات خود قرار دادند. تأسیس مدرسۀ دیوبند یکی از اقداماتی بود که بنیانگذاران آن می کوشیدند ضمن توسعهٔ معارف اسلامی و ایجاد پیوند و ارتباط بین مسلمانان، موقعیت ایشان را در برابر هندوها و انگلیسی ها حفظ کنند و مانع از خود بیگانگی مسلمانان در قبال فرهنگ غربی شوند.

گام 5 - تأسیس کنگرۀ ملی هند

تأسیس کنگرۀ ملی هند

در سال 1885 م.گروهی از روشنفکران هند با استفاده از آزادی محدودی که وجود داشت، به تأسیس کنگرهٔ ملی هند اقدام کردند. این کنگره می کوشید با استفاده از ظرفیت های قانونی و پرهیز از روش های خشونت آمیز، راه هند را به سوی استقلال هموار کند. درخواست های اولیهٔ بانیان کنگره عبارت بود از: رسمیت یافتن زبان هندی در کنار زبان انگلیسی و انتخابی شدن نیمی از اعضای مجلس مقننه و مجاز بودن به اظهار نظر در مورد بودجهٔ کشور سرانجام ادامهٔ مبارزات منجر به استقلال هند شد. مهاتما گاندی رهبر هند، در این مبارزات نقش بسیاری داشت.

اطلاعات مطلب

  • تاریخ و تمدن
  • 765 بازدید
  • blankblankblankblankblank (No Ratings Yet)
    blankLoading...
  • آخرین ویرایش توسط : امیر فتحی - چهارشنبه, 26 جولای 17, 5:59 ب.ظ
  • تاریخ جهان

دیدگاه کاربران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بهترین علوم و دانش برای شما گردآوری میشه

آخرین های آیا میدانید

از همه جا براتون مطلب داریم لطفا کلیک کنید

مطالب برگزیده

موضوعات مهم سایت

مطالب محبوب