گام 1 - تفاوت شنیدن و گوش دادن

تفاوت شنیدن و گوش دادن

شنیدن:

وقتی امواج به گوش ما می رسد عمل شنیدن که یک نوع حالت غیر ارادی و جسمی و مکانیکی می باشد، شکل می گیرد.

گوش دادن:

زمانی که امواج به گوش ما می رسند و پس از شنیدن، پردازش توسط مغز انجام می گردد تا بتوانیم تفسیر کنیم و بفهمیم که یک نوع فرایند ذهنی می باشد که یادگرفتنی نیز می باشد عمل گوش دادن شکل می گیرد.

گوش دادن درست ابتدا به خودمان کمک می نماید تا برداشت درستی داشته باشیم. حواسمان باشد زمانی که ما ذهنمان درگیر می باشد به صدای ذهنمان گوش می دهیم تا صدای طرف مقابلمان.

در ساده ترین حالت می شود گفت شنیدن یک فرایند جسمی و مکانیکی و گوش دادن یک فرایند ذهنی است.

گام 2 - نشانه های غیر کلامی توجه یا گوش دادن

نشانه های غیر کلامی توجه یا گوش دادن

لبخند:

لبخندهای کوتاه معمولا برای ابراز توجه به صحبت ها و نیز روشی برای تایید و اظهار رضایت نسبت به پیام دریافت شده استفاده می شوند. لبخندها وقتی که با تکان دادن سر همراه باشد، برای تایید پیام های شنیده شده و درک شده، ابزار قدرتمندی هستند.

نشانه های غیر کلامی توجه یا گوش دادن

تماس چشمی

معمولا با نگاه کردن، گوینده برای ادامه دادن صحبت های خود ترغیب می شود. البته تماس چشمی ممکن است باعث احساس خجالت و شرم افراد، به ویژه کسانی که کم رو و خجالتی هستند، شود. در نتیجه میزان تماس چشمی باید بر اساس شرایط و موقعیت باشد.

برای این که بتوانید افراد را ترغیب کنید، ترکیبی از تماس چشمی همراه با لبخند و دیگر پیام های غیر کلامی داشته باشید.

نشانه های غیر کلامی توجه یا گوش دادن

ژست

وضعیت قرار گرفتن و ژست گوینده و شنونده در تعامل بین شخصی آنها، می تواند گویای نکته های زیادی باشد. کسی که با دقت گوش می دهد معمولا در مقابل گوینده قرار می گیرد. یکی دیگر از نشانه های شنیدن فعال، وضعیت قرار گرفتن سر یا ژست متفکرانه (قرار دادن دست زیر چانه) در مقابل گوینده است.

انعکاس

حالت صورت و چهره انعکاسی، معمولا یکی از نشانه های گوش دادن فعال است. بیان های انعکاسی چهره در موقعیت های احساسی برای نشان دادن همراهی و صمیمیت مورد استفاده قرار می گیرند.

حواس پرتی

کسی که به صورت فعال به صحبت های گوینده گوش می دهد، حواسش پرت نمی شود. در نتیجه از نشان دادن مواردی مانند احساس بی قراری، نگاه کردن به ساعت، بازی با ناخن ها و … که نشانه بی توجهی به صحبت های گوینده است، خودداری می کند.

گام 3 - نشانه های کلامی گوش دادن

تقویت مثبت

علی رغم این که تقویت مثبت نشانه قوی توجه به صحبت ها است، اما شنونده باید هنگام استفاده از آنها احتیاط کند. با وجود این که استفاده از برخی کلمات مثبت برای ترغیب گوینده موثر است، اما شنونده باید در نظر داشته باشد که از آنها هنگامی که ممکن است حواس گوینده پرت شود و صرفا تاکید غیر ضروری بر صحبت های او است، اجتناب کند. استفاده مکرر از کلمات و جمله ها مانند «بسیار خوب»، «بلی» یا «کاملا درست» است می تواند باعث آزردگی گوینده شود. به همین خاطر بهتر است دلیل این که چرا با نقطه نظر او موافق هستید را نیز توضیح دهید.

به خاطر اوردن

ذهن انسان معمولا در به خاطر آوردن جزئیات به ویژه اگر زمان زیادی بگذرد، ضعف بزرگی دارد. اما با این وجود، به خاطر آوردن برخی از کلمه های کلیدی، حتی نام گوینده می تواند به این که پیام ها به درستی انتقال و درک شده اند، کمک کند. به خاطر آوردن جزئیات، ایده ها و مفاهیم مربوط به گفته های قبلی نیز نشانگر توجه شنونده بوده و باعث تشویق گوینده به ادامه دادن صحبت های خود می شود. در طول صحبت های طولانی، یادداشت برداری به صورت خلاصه از آن می تواند ابزار مناسبی برای پرسش و یا روشن کردن مطالب باشد.

نشانه های کلامی گوش دادن

پرسیدن سوال و روشن کردن ابهام

شنونده با پرسیدن سوالات مرتبط و یا بیان نظراتی که باعث روشن شدن مطالب گفته شده می شود، می تواند توجه خود را به گوینده نشان دهد. با پرسیدن سوالات مرتبط، شنونده همچنین علاقه خود را به گوش دادن ابراز می کند. روشن کردن ابهام معمولا با استفاده از سوالات باز است که باعث می شود گوینده نقطه نظرهای ضروری خود را بیان کند

بازتاب

بازتاب در واقع همان تکرار و بیان کردن دوباره همان جمله هایی است که گوینده در صحبت های خود مطرح کرده است و یکی از مهارتهای قوی در نشان دادن فهم پیام گوینده محسوب می شود.

نشانه های کلامی گوش دادن

مرور گفته ها

تکرار کردن خلاصه ای از مطالب گفته شده برای گوینده، روشی است که شنونده با استفاده از آن می تواند مطالب را با کلمات خود بیان کند. این روش شامل بیان نقطه نظرات از پیام های دریافت شده و به کار گیری دوباره آنها به روش منطقی و روشن است تا اگر نکته ای وجود داشته باشد، گوینده آنها را تصحیح کند.