ورود به سایت

ثبت نام در سایت

Registration confirmation will be e-mailed to you.

فراموشی رمز

19 − 2 =

بستن
بستن

چگونه دولت روسیه و انگلستان با مشروطه مخالفت کردند؟

چگونه دولت روسیه و انگلستان با مشروطه مخالفت کردند؟

رقابت ها و توافق های روسیه و انگلیس در ایران، جنگ جهانی اول و کودتای ١٢٩٩ ، روند تحولات تاریخ ایران را کاملاً تحت تأثیر خود قرار داد. در این مقاله نقش دولت های روسیه و انگلستان در مقطع بسیار مهمی از تاریخ ایران مورد بررسی قرار می گیرد.

مطالب مرتبط


گام 1 - مخالفت روسیه با انقلاب مشروطه

مخالفت روسیه با انقلاب مشروطه

دولت روسیه آشکارا با جنبش مشروطه خواهی و مشروطه خواهان ایران مخالفت کرد؛ زیرا:

  1. حکومت تزاری روسیه استبدادی بود و نسبت به هرگونه اندیشهٔ آزادی خواهی و حکومت مشروطه دشمنی می ورزید.
  2. روسیه بر شاه و دربار ایران نفوذ زیادی داشت و چون انقلاب مشروطه موجب محدود شدن اختیارات و قدرت شاه و دربار می شد، این موضوع خوشایند روس ها نبود.
  3. دولتمردان روسی از گرایش و وابستگی مشروطه خواهان به دولت انگلستان نگران بودند. با این همه، حکومت تزاری روس در موقعیتی نبود که بتواند مانع پیروزی انقلاب مشروطه ایران شود؛ زیرا به تازگی در جنگ با ژاپن به سختی شکست خورده و گرفتار جنبش مشروطه خواهی در داخل روسیه بود.

گام 2 - سیاست منفعت طلبانۀ انگلستان در برابر مشروطه

سیاست منفعت طلبانۀ انگلستان در برابر مشروطه

طبیعی است که دولت های استعمارگر در اساس با هرگونه جنبش ملی و مردمی در کشورهای تحت نفوذ و سلطهٔ خود مخالفت کنند، اما دشمنی آنها با چنین نهضت هایی در شکل های مختلف و گاهی در لباس دوستی جلوه می کرد. دولت انگلستان در صدد برآمد از طریق نفوذ در رهبران و دست اندرکاران انقلاب مشروطه، این انقلاب را از مسیر اصلی خود منحرف کند و در جهت منافع استعماری خود سوق دهد. به همین منظور درهای سفارت انگلستان در تهران به روی مشروطه خواهان گشوده شد و مأموران انگلیسی به ظاهر از انقلاب پشتیبانی کردند. خیلی زود پرده از این سیاست متظاهرانه برداشته شد و دولت انگلستان در مقابل لشکرکشی محمدعلی شاه و روسیه بر ضد مجلس شورای ملی و مشروطه خواهان سکوت کرد و سپس از طریق دسیسه و دخالت های گوناگون در امور داخلی ایران، نهضت مشروطه را از نفس انداخت

گام 3 - قرارداد 1907

قرارداد 1907

اختلافات کشورهای اروپایی بر سر منافع استعماری در اواخر قرن نوزدهم میلادی به اوج خود رسید و به تدریج زمینه را برای چنددستگی و صف آرایی آنها در مقابل یکدیگر فراهم کرد. در این میان، دو دولت انگلستان و روسیه که از قدرت یافتن آلمان و متحدانش بیم داشتند، درسال 1907 م./ 1287 ش. طیّ قراردادی با تقسیم کردن ایران میان خود، کوشیدند به اختلافات خویش پایان دهند. براساس قرارداد 1907 که به طور پنهانی به امضا رسیده بود، ایران به سه منطقه تقسیم می شد: منطقهٔ تحت نفوذ روسیه، منطقهٔ تحت نفوذ انگلیس و منطقهٔ بی طرف؛ اما به دلیل عدم اقتدار دولت ایران، این بی طرفی نیز معنایی نداشت.

گام 4 - مشروطۀ نوپا و تجاوزهای بیگانگان

مشروطۀ نوپا و تجاوزهای بیگانگان

در گرماگرم نبرد میان مستبدان و آزادی خواهان  نیروهای نظامی روس براساس قرارداد 1907 ، از مرزهای شمالی گذشتند و با پیشروی در خاک ایران، وارد تبریز شدند. پس از چندی، نیروهای نظامی انگلستان نیز مناطق جنوبی ایران را تصرف کردند. روس ها در تبریز ثقة الاسلام تبریزی و عده ای دیگر را که به مخالفت با آنها برخاسته بودند، اعدام کردند و در مشهد، گنبد امام رضا  را به توپ بستند؛ بنابراین، مهم ترین و اساسی ترین مشکل مشروطهٔ نوپا، حضور تجاوزکارانهٔ انگلیسی ها و روس ها در ایران بود. با این حال، مشروطه خواهان که با فتح تهران پیروزی بزرگی به دست آورده بودند، درصدد برآمدند که با حل کردن مشکلات، اوضاع کشور را سر و سامان دهند. آنها برای دستیابی به این هدف، در گام نخست مقدمات بازگشایی مجلس شورای ملی را فراهم آوردند. مجلس دوم کار خود را در میان شور و شوق فراوان مردم آغاز کرد اما بعضیاقدامات آن، خشم و نارضایتی آشکار دولت روسیه را  برانگیخت و موجب کارشکنی های پنهانی دولت انگلستان شد. این نارضایتی و کارشکنی ها سرانجام به تعطیلی مجلس انجامید .

اطلاعات مطلب

  • تاریخ و تمدن
  • 552 بازدید
  • blankblankblankblankblank (2 votes, average: 3,00 out of 5)
    blankLoading...
  • آخرین ویرایش توسط : هادی خانزاده - جمعه, 02 مارس 18, 7:15 ب.ظ
  • تاریخ ایران

دیدگاه کاربران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بهترین علوم و دانش برای شما گردآوری میشه

آخرین های آیا میدانید

از همه جا براتون مطلب داریم لطفا کلیک کنید

مطالب برگزیده

موضوعات مهم سایت

مطالب محبوب