گام 1 - از نظر امام رضا (ع)

از نظر امام رضا (ع)

از امام رضا(ع) روايات بسياری در خصوص نحوه توسل، دعا كردن، حاجت خواستن از خدا با توسل به ائمه(ع) و … نقل شده است كه در اين روايات هشتمين امام شيعيان نحوه دعا كردن و طلب كردن حوائج مختلف از خداوند را آموزش می‌دهد.

از امام رضا(ع) روايت شده كه فرمودند: اگر به مشكل سختی برخورد كردی، دو ركعت نماز بگذارد در ركعت اول سوره حمد و آية الكرسی و در ركعت دوم سوره حمد و قدر را بخوان، سپس مصحف شريف را بالای سرت قرار داده و بگو: خداوندا به حق كسی كه به سوی آفريدگانت فرستادی، و به حق هر آيه‌ای كه در آن(قرآن) است، به حقی كه هر كس كه در آن مدحش نمودی بر تو دارد، و به حق تو بر او، و ما هيچ كس را نمی‌شناسيم كه به حق تو از خودت داناتر باشد، ای سرورم، ای الله( 10 مرتبه) به حق محمد(10 مرتبه) به حق علی(10 مرتبه) به حق فاطمه(10 مرتبه) و همين گونه به حق هر امامی بعد از هر امامی دو بار خدا را قسم می‌دهی تا به امام زمانت برسی، اگر اين عمل را انجام دهی از جايت برنخيزی مگر اينكه خداوند حاجتت را برآورده باشد.
آن حضرت(ع) برای برآورده شدن حاجات نيز توصيه كرده‌اند كه اينگونه دعا كنيد: «ای رفيق و همراه من در سختيم، و ای صاحب اختيار من در نعمتم، و ای معبود من و معبود ابراهيم و اسحاق و يعقوب(ع) ای پروردگار كهيعص و يس و قرآن حكيم (و استوار)، از تو درخواست می‌كنم ای بهترين كسی كه مورد درخواست قرار گرفته و ای بهترين مايه اميد، از تو می‌خواهم كه بر محمد و آل محمد(ع) درود و رحمت فرستی.

از نظر امام رضا (ع)

دعای امام(ع) برای برآورده شدن حوائج بعد از روزه و نماز

از امام رضا(ع) روايت شده كه فرمود: هركه حاجتی دارد كه طاقتش در آن طاق شده آن را به درگاه خدای تعالی كه نامش پرعظمت باد بياورد و فرمود: پس روزهای چهارشنبه و پنج‌شنبه و جمعه را روزه بگيرد، روز جمعه سر خود را با گل خطمی بشويد و تميزترين لباس‌هايش را بپوشد و با بهترين عطرش خود را خوشبو نمايد، سپس به هر اندازه كه برايش ممكن است از مالش به مردی مسلمان صدقه دهد، سپس به زير آسمان رود و سرش را نپوشاند و به سوی قبله رو نموده و دو ركعت نمازگزارد: در ركعت اول فاتحه الكتاب و 15 بار «‌قل هو الله احد» را بخواند و سپس ركوع نموده و 15 بار «‌قل هو الله احد» را بخواند و سپس سر خويش را از ركوع بلند كرده و 15 بار بخواند، آنگاه به سجده رفته و 15 بار آن را بخواند و سر از سجده برداشته و 15 بار بخواند، و در سجده دوم نيز 15 بار آن را بخواند، سپس برخيزد و ركعت دوم را مانند ركعت اول به جای آورد و هنگامی كه برای تشهد می‌نشينند قبل از تشهد 15 بار آن را بخواند آنگاه تشهد را خوانده و سلام دهد و باز 15 بار آن را بخواند سپس به سجده درافتد و 1‌5 بار آن را بخواند سپس گونه راستش را بر زمين نهاده و 15 بار آن را بخواند آنگاه گونه چپش را به زمين نهاده و مانند آن را بگويد سپس به سجده درافتد و در حال سجده و گريه بگويد:

ای سخاوتمند ای دارای مجد و عظمت، ای يگانه، ای يكتا، ای بی نياز(ی كه همه به او نيازمندند) ای كسی كه نزاده و زاده نشده است و هيچ كس همتای او نيست، ای كسی كه او چنين است و هيچ كس غير از او اين چنين نيست. شهادت می‌دهم كه هر معبودی از ساحت عرشت گرفته تا قرارگاه زمينت، باطل و بی اساس است مگر وجه(و ذات) كريمت عظمت و شكوهت پرعظمت باد. ای عزيزكننده هر ذليل و ای ذليل كننده هر عزيزی، تو رنج و گرفتاريم را نيك می‌دانی، پس بر محمد و خاندانش درود و رحمت فرصت و گشايش(مشكلم) را تصميم فرما.

آنگاه گونه راستت را بر زمين گذاشته و سه بار اين عبارت را می‌گويی سپس گونه چپ خود را بر زمين نهاده و مانند آن را می‌گويی

دعای آن حضرت(ع) برای برآورده شدن حاجات با توسل به ثنا و ستايش خداوند تعالی

بارالها آن كسی كه او را امر به دعا فرمودی سزاوار است كه تو را بخواند و آن كسی كه وعده اجابت به او دادی سزاوار است كه به تو اميد داشته باشد خداوندا مرا حاجتی است كه فكرم از پيدا كردن راه چاره آن عاجز مانده و توان و طاقتم در آن به خستگی دچار شده و قدرتم از جستگوی راه حلش ضعيف شده است، و نفس اماره‌ام كه بسيار به بدی امر می‌كند، و دشمن فريبكارم(ابليس) كه به واسطه وجود او مورد آزمايش هستم اين مطلب را برايم زيبا جلوه دادند كه در اين گرفتاری به فردی ضعيفی مانند خودم توجه و رجوع كنم، كسی كه در ضعف نسبت به درمان آن همانند خودم است تا اين كه رحمتت پی در پی مرا فرا گرفت و رافت و مهربانيت با نصيب كردن توفيق از(فكر و انديشه) من پيش افتاد و با بخشش و عطايت عقلم را به من بازگرداندی.

و يا تفضيل و احسانت راه هدايتم را به من الهام نمودی و قلبم را با اميد به خودت زنده كردی، و مكر و نيرنگ دشمنم (ابليس) را از عقل و خردم زايل نمودی و با اميدواری (‌به فضلت) فكرم را تصحيح كردی و با اميد نسبت به مساعدتت سينه‌ام را گشاده گردانده و وسعت بخشيدی و كاميابی را با رسيدن به آنچه اميد داشتم و دست‌يابی به آنچه آرزو می‌كردم برايم ترسيم كردی و درنتيجه (اكنون) من در پيشگاهت ايستاده‌ام در حالی كه دارم و در برآورده شدن حاجتم و انجام شدن خواسته و آرزويم و به حقيقت پيوستن ميل و رغبتم بر تو توكل كرده‌ام.

پس خداوندا حاجتم را با مباركترين راه موفقيت (و برآورده شدن) برآورده ساز، و آن را به راه رستگاری (و دست يابی) هدايت فرما و به خاطر كرم و بزرگواريت ای خدا با اجابت گوارايت و عطای فراگيرت مرا از ياس و نوميدی و تاخير و سستی و تنبلی و ايستايی در امان بدار، (زيرا) به راستی تو بی‌نياز(‌و مورد اطمينان) و صاحب اختياری و نسبت به بندگانت با بخشش‌های فراوان وفاداری، و تو بر هر چيزی بسيار توانايی و بر هر چيزی احاطه داری و نسبت به بندگانت آگاه و بينايی.