گام 1 - ساختار ساز

ساختار ساز

بدنه  گرد نقاره از گل پخته (سفال) ساخته می شود.
قسمت بالای آن با  پوست دباغی شده پوشانده می شود که توسط طنابهایی به لبه گرد آن  وصل شده و  این طنابها در پایین  کاسه ساز سفت می شوند.

گام 2 - روش نواختن

روش نواختن

 نقاره اغلب بصورت جفتی نواخته می شود که یکی از آنها صدای بم تولید می کند و به آن  nar میگویند و دیگری صدای زیر تولید میکند.
این ساز کوبه ای  بوسیله میله های  چوبی بنام damka که سرشان به طرف بیرون خمیدگی دارد نواخته  می شود.

گام 3 - انواع نقاره

انواع نقاره

 نقاره در عراق و سایر کشورهای عربی بنام نقارات خوانده می شود. این ساز یکی از سازهایی هست که در موسیقی مقامی عراقی در گروه های موسیقی بنام chalghi استفاده می شود. در اواخر سلطنت خلفای عباسی و  فاطمی قبل از نمازهای  پنجگانه بصدا درمی آمد.

گام 4 - انواع نقاره در ایران

انواع نقاره در ایران
  1. نقاره شمالی: در شمال ایران نواخته می شود و نام محلی آن در استان مازندران، desarkutan است. نقاره بزرگتر بم خوانده شده و نقاره کوچکتررا  زیل می گویند.  قطر بم حدود 22 سانتیمتر و قطر زیل حدود 16 سانتیمتر است. برای هر دو از  پوست گاو استفاده می شود.  اگرچه در گذشته از پوست گرازنیز استفاده می شد. طول میله  های چوبی 25الی 27 سانتیمتر است. چوب ضخیم تر برای ضربه زدن به  نقاره بزرگتر استفاده می شود. قطر چوبها مابین 1 الی یک و نیم سانتیمتر است. ساز سرنای مازندرانی بهمراهی یک یا دو  ست از این ساز نواخته می شود و بصورت تکنوازی مورد استفاده ندارد این دو ساز بهمراهی هم در مراسم عروسی و  فستیوال های ورزشی محلی استفاده می شوند.

2.نقاره فارس: در استان فارس نواخته می شود و کمی از بزرگتر از نقاره معمولی است.
3.نقاره سنندجی : در شهر سنندج استان کردستان نواخته می شود که آنهم کمی از بزرگتر از نقاره معمولی است.
نقاره خان یا نقاره خانه: همانطور که از اسمش پیداست به مکانی گفته می شود که نقاره نواخت می شود و در قدیم به جایی اطلاق می شد که با نواختن نقاره اخبار مهم همچون  طلوع و غروب آفتاب، پیرورزی، سوگواری و تولد نوزاد پسر در آنجا اعلام می شد. همچنین بنام Kuskhåne  و در زبان هندی بنام naubat-khāna نیز خوانده میشود