گام 1 - ساختار ساز

ساختار ساز

بدنه  گرد نقاره از گل پخته (سفال) ساخته می شود.
قسمت بالای آن با  پوست دباغی شده پوشانده می شود که توسط طنابهایی به لبه گرد آن  وصل شده و  این طنابها در پایین  کاسه ساز سفت می شوند.

گام 2 - روش نواختن

روش نواختن

 نقاره اغلب بصورت جفتی نواخته می شود که یکی از آنها صدای بم تولید می کند و به آن  nar میگویند و دیگری صدای زیر تولید میکند.
این ساز کوبه ای  بوسیله میله های  چوبی بنام damka که سرشان به طرف بیرون خمیدگی دارد نواخته  می شود.

گام 3 - انواع نقاره

انواع نقاره

 نقاره در عراق و سایر کشورهای عربی بنام نقارات خوانده می شود. این ساز یکی از سازهایی هست که در موسیقی مقامی عراقی در گروه های موسیقی بنام chalghi استفاده می شود. در اواخر سلطنت خلفای عباسی و  فاطمی قبل از نمازهای  پنجگانه بصدا درمی آمد.

انواع نقاره

این ساز در هندوستان nagara  یا nagada نام دارد . naubat بعمنی 9 چیز در زبان هندی است و به گروه های موسیقی سنتی که از ترکیب 9 ساز استفاده می شوند گفته شده که  نقاره هم یکی از آن سازها است.امروزه این ساز بهمراهی  شهنای و فلوت هندی یکی از اجزای اصلی در مراسم  عروسی شمال هند است.

انواع نقاره

در کشور آذربایجان به این ساز قوشاناغارا می گویند(قوشا= جفت)

انواع نقاره

در ترکیه nakkare خوانده می شود که بوسیله دست یا چوب نواخته می شود.

انواع نقاره

در ازبکستان naqara یا nagora خوانده شده که به نقاره بزرگتر  که صدای بمی دارد Dulnaqara و به نقاره  کوچکتر که صدای زیر دارد Reznaqara  گفته می شود. پوست مورد استفاده در نقاره ازبکی ، پوست بز میباشد که در این اینجا هم به جفتش Koshnaqara  گفته می شود.

انواع نقاره

در گرجستان به ساز کوبه ای شبیه نقاره  Diplipito  می گویند که استفاده آن در سراسر این کشور رایج است، که  شامل دو کاسه مخروطی شکل گلی با ارتفاع یکسان  منتها با عرض متفاوت می باشد که با چرم پوشانده می شوند و با  یک تسمه این دو تا را بهم می بندند، ارتفاع آنها  بین 200 الی 250 میلیمترو قطرشان 90 و 170 میلیمتر و  توسط دو چوب بنام goat legs ( ساق بز) نواخته می شوند. این ساز در گرجستان  عموما توسط مردان نواخته می شود و نقش مهمی در گروه های موسیقی محلی گرجستان دارد.

انواع نقاره

نقاره در طی جنگ های صلیبی قرن سیزدهم به اروپا وارد شد. واژه عربی naqqara در زبان فرانسه به nacaires ، در ایتالیایی به naccheroni ، و درانگلیسی به nakers تبدیل شد.  در قرن چهاردم استفاده از آن سریعا در انگلیس گسترش یافت. تصویر این ساز در آثار قدیمی هنری اروپایی بسیار بچشم می خورد.

گام 4 - انواع نقاره در ایران

انواع نقاره در ایران
  1. نقاره شمالی: در شمال ایران نواخته می شود و نام محلی آن در استان مازندران، desarkutan است. نقاره بزرگتر بم خوانده شده و نقاره کوچکتررا  زیل می گویند.  قطر بم حدود 22 سانتیمتر و قطر زیل حدود 16 سانتیمتر است. برای هر دو از  پوست گاو استفاده می شود.  اگرچه در گذشته از پوست گرازنیز استفاده می شد. طول میله  های چوبی 25الی 27 سانتیمتر است. چوب ضخیم تر برای ضربه زدن به  نقاره بزرگتر استفاده می شود. قطر چوبها مابین 1 الی یک و نیم سانتیمتر است. ساز سرنای مازندرانی بهمراهی یک یا دو  ست از این ساز نواخته می شود و بصورت تکنوازی مورد استفاده ندارد این دو ساز بهمراهی هم در مراسم عروسی و  فستیوال های ورزشی محلی استفاده می شوند.

2.نقاره فارس: در استان فارس نواخته می شود و کمی از بزرگتر از نقاره معمولی است.
3.نقاره سنندجی : در شهر سنندج استان کردستان نواخته می شود که آنهم کمی از بزرگتر از نقاره معمولی است.
نقاره خان یا نقاره خانه: همانطور که از اسمش پیداست به مکانی گفته می شود که نقاره نواخت می شود و در قدیم به جایی اطلاق می شد که با نواختن نقاره اخبار مهم همچون  طلوع و غروب آفتاب، پیرورزی، سوگواری و تولد نوزاد پسر در آنجا اعلام می شد. همچنین بنام Kuskhåne  و در زبان هندی بنام naubat-khāna نیز خوانده میشود