بخش 1 - مساجد تبریز

مساجد تبریز

مسجد جامع تبریز:

مسجدجامع هر شهر بطور کلی،یکی از اولین آثار تاریخی آن شهر و شاید تقریبا همیشه اولین بنای احداثی شهر بوده است.بنای مسجد جامع تبریز هم یکی از همین ابنیه می باشد.زلزله های زیادی شهر تبریز را در طول قرون بارها و بارها تکان داده و در هم کوبیده است و تعداد زیادی از ابنیه باستانی و ارزشمند تاریخی را هم ویران کرده و از بین برده است.مسجد جامع تبریز و (مدرسه ی طالبیه)همجوار آنهم از جمله آنها بوده که بارها طعم ویرانی را چشیده و مجددا تعمیر و نوسازی شده اند.مدرسه ی طالبیه از ساختمان های وقفی مسجدجامع است که در سال 1087ه.ق توسط حاج طالب خان پسر اسحق خان از رجال دوران صفویه احداث شده است.در وقف نامه،مسجد جامع رابنام مسجد جامع کبیر خوانده است.مسجد جامع تبریز دارای دو مدخل می باشد مدخلی از شمال و دیگری از جانب شرق.در ساختمان مسجد جامع دو کتیبه موجود می باشد که هر دو مربوط به دوران صفویه است.در دوران معاصر نیز قسمتهایی مثل مدرس و کتابخانه کلته چی توسط حاج محمدباقر خویی به مجموعه ی فوق افزوده شده و بر تکامل آن افزوده اند.

مساجد تبریز

مسجد کبود یا جهانشاه تبریز:

مسجد کبود در زمان حکومت قراقویونلوها و سلطنت جهانشاه قراقویونلو پسر قره یوسف ترکمن که برادر گوهرشاد آغا،همسر شاهرخ بود توسط همسرش جان بیگم خاتون و دخترش احداث گردید و در کتیبه ی سردر مسجد فقط نام ابوامظفر جهانشاه آمده است که بعدها در زمان حکومت سلطان یعقوب پسر اوزون حسن این بنا نیز مثل بعضی از ابنیه ی دیگر به همت صالحه خاتون دختر جهانشاه تکمیل و تعمیر گردید.این اثر یکی از بهترین عمارات تبریز است که آثار آن تا امروز باقی مانده است و به مناسبت رنگ کاشی های عالی که زینت افزای آن بودند،این اسم را هم مسجد کبود بخود گرفته است.

مساجد تبریز

مسجد ارک یا ارک علیشاه تبریز:

این مسجد توسط وزیر خواجه تاج الدین علیشاه جیلانی وزیر غازان خان با همراهی دیگر وزیر غازان بنام رشیدالدین فضل الله در تبریز مسجد بزرگی در بین سالهای 716و736ه.ق ساخته شده است.مسجد ارک در آن زمان،وسط میدان وسیعی ساخته شد که به تدریج با ایجاد تغییراتی کیفیت خود را از دست داد و چون ساختمان های تواندر توئی درستکرده بودند،بدین مناسبت بین الناس،ارک نامیده می شود و ارک در لغت به معنی قلعه ی کوچکی است که در داخل قلعه ی بزرگی باشد.این بنا که با آجر قرمز ساخته شده است بیست متر ارتفاع دارد و برجهای بلندی هم برای آن ساخته اند.هر یک از سیاحان و جهانگردانی که این بنا را دیده اند چگونگی آن را در زمان خود بیان کرده اند که به تدریج تغییراتی را گه در آن حاصل شده بازگو کرده اند این تغییرات را می توان از روی آنها فهمید.ارک علیشاه این سمبل عظمتو سربلندی تبریز که با غرور هر چه تمام تر سر بر آسمان می ساید در طول زمان و دوران حیات پرماجرای خود بارها و بارها گرفتار بلاهای بسیاری شد و زلزله های ویرانگر لرزه بر اندام غول آسایش افکنده است.آرامگاه بانی (مسجد ارک)،تاج الدین علیشاه جیلانی که در جمادی الثانی سال 724ه.ق درگذشت،در کنار همین مسجد می باشد که به دستور سلطان ابوسعید بهادر پس از درگذشت جیلانی  پیکر او را به تبریز آورده و در کنار این مسجدی که ساخته بود مدفون ساختند.

بخش 2 - ال گلی (شاه گلی) تبریز

ال گلی (شاه گلی) تبریز

ال گلی (شاه گلی) تبریز:

محدوده ی بسیار خوش آب و هوایی است که از زمان های قدیم یکی از مراکز تفریحی و سیاحتی برای مردم تبریز و مهمانان آن بوده است.صفای این محل با آبی که به مقدار2 سنگ آسیاب از ازتفاعات شرقی آن وارد گودال بزرگی که در میان درختان قرار داشت،می شد بیشتر توجه مردم را به خود جلب می کرد.در خاطرات عبدالله خان معتمدالایاله آمده است،پدر بزرگ نامبرده از سوی شاهزاده امیرارسلان ماموریت پیدا می کند تا آن گودال را که بسیار وسیع هم بوده دیواربندی کند و به صورت یک استخر عظیم درآورد و بعدها که تبریز ولیعهدنشین قاجار شد خشکی کم وسعتو کوچکی که در وسط استخر در مواقع کم آبی بوجود می آمد و ساختمان کوچکی در آن بنا  کرده بودند،توجه بزرگانرا جلب کرد و بالاخره قهرمان میرزا هشتمین پسر عباس میرزا پسر فتحعلیشاه قاجار و برادر کوچک تر محمدمیرزا که بعد از فتحعلیشاه و مرگ عباس میرزا بجای وی بر اریکه شاهی تکیه زد،دستور داد ابتدا تمام آن ملک را از صاحب آن که شخصی بنام میرزا حسین خانبود خریداری کنند ضمن این که هر سال از طرف دارالحکومه سی و پنج خروار غلّه بوزن هزار مثقال بنام بهره ی مالکانه به میرزا حسین داده شود.بعد از انجام این تشریفات به دستور قهرمان میرزا ضمن ترمیم دیواره های استخر و توسعه ی آن در جای آن ساختمان کوچکی وسط استخر،یک عمارت به صورت کلاه فرنگی ساخته شد و از وسط دریاچه خیابانی برای راه کلاه فرنگی تعبیه شده و کوه بلندی را که در مقابل این عمارت است پله پله نموده و مجموع را گلستان کرده اند.قهرمان میرزا در نظر داشت که آن ساختمان را بصورت کاخ ییلاقی برای خویش در آورد ولی عجل مهلتش نداد و قبل از اتمام آن دارفانی را وداع گفت.جانشینانش این پیش آمد را بدیمن دانستند ال گلی بصورت متروکه در آمد.بعد از سالها متروکه بودن و ویرانی در سال 1309 هجری شمسی ملک ال گلی به شهرداری تبریز واگذار شد و شهرداری هم پس از انجام تعمیرات و ایجاد تغییراتی آنجارا بصورت پارک عمومی در آورد و گردشگاه زیبایی شد.

بخش 3 - شمس العماره=عالی قاپو=حرمخانه تبریز

شمس العماره=عالی قاپو=حرمخانه تبریز

شمس العماره=عالی قاپو=حرمخانه تبریز:

این بنا را مثل تعداد دیگری از ابنیه ی جالب تبریز نجفعلیخان دُنبُلی تقریبا در محل ساختمان استانداری و فرمانداری تبریز امروز ساخته بود،خود ساختمان بسیار جالب و بصورت کلاه فرنگی بوده که آنرا در چهار طبقه بنا کرده بودند.وقتی در زمان سلطنت فتحعلیشاه قاجار تبریز ولعهد نشین شد،عباس میرزا در آن منزل کرد و به تقلید از شمس العماره تهران،شمس العماره خوانده شد.در زمان ولایت عهدی مظفرالدین شاه تغییرات اساسی در آن به عمل آوردند و در انتهای مححوطه ی آن ساختمان هایی برای خانمهای حرم ولیعهد احداث نمودند از آن موقع به بعد به حرمخانه مشهور گردید.ساختمان حرمخانه در سال 1312 طعمه ی آتش گردید و این اثر زیبای هنری در دوره های زندیه و قاجار سوخت و از بین رفت.در زمان استانداری علی منصور یکی از بازیگران عصر طلایی در آذربایجان ،شمس العماره یا حرمخانه را که آنرا عالی قاپو نیز گفته اند به طور کلی از بین برده و ساختمان جدید استانداری امروز را برجای آن بنا نهادند.از آثار دیگر تاریخی تبریز که امروزه فقط نامی از آن باقی است باغ شمال است که تابستانها دم و دستگاهولیعهد به آنجا که کمی از شهر دورتر است نقل مکان می کنند.این باغ نیز از یادگارهای دوران عباس میرزا است.

بخش 4 - ساختمان شهرداری تبریز

ساختمان شهرداری تبریز

ساختمان شهرداری تبریز:

عمارت شهرداری که یک سبک معماری استثنایی دارد ساختمان بسیار جالب و در زمان خود کم نظیر بود و مخصوصا ساعت بالای آن به طرز بسیار ماهرانه در ساختمان کارگذاشته شده و هر ربع ساعت زنگ پرصدای آن با طنین با شکوه خود در فضای شهر انعکاس می یابد.استحکام و دوام این ساختمان باعث شد از زمان احداث آن هیچگونه دخل و تصرفی در آن صورت نگیرد و به همان صورت اولیه باقی بماند.

بخش 5 - بازار تبریز

بازار تبریز

بازار تبریز:

بازار تبریز یکی از ارکان عظمت و نشانه های اقتدار و اهمیت این شهر می باشد و بر اساس دیده ها و شنیده ها،یکی از بزرگترین بازارها و مراکز تجاری و اقتصادی موجود جهان است و بر پایه ی نظریه هایی در شرایط فعلی بزرگترین بازار سرپوشیده ی آسیا است.بزرگی این بازار و زیبایی آن و مخصوصا از نظر نحوه ی آرایش مغازه ها و سبک معماری و سرپوشیده بودنش کم نظیر می باشد.