گام 1 - انتقال و توزيع آب

انتقال و توزيع آب

در زمين هايي كه آبياري مي شوند آب رساني يا انتقال آب، در زمره مهم ترين مسايل كشاورزي منطقه به حساب مي آيد. معمولاً آبي كه از رودخانه ها و مخازن سدها ب هدست مي آيد نسبت به آبي كه از منابع زيرزميني تأمين ميشود مسافت بيشتري را مي پيمايد. به اين منظور آبراهه هايي با ابعاد مختلف طرّاحي و ساخته مي شوند. در بعضي از پروژه هاي آبياري بخصوص در انتقال آب از سدها و يا رودخانه طول آبراهه گاهي به 150 كيلومتر مي رسد.

گام 2 - آبراه هاي رو باز

آبراه هاي رو باز

 اين آبراهه ها در شبكه هاي آبياري »كانال « ناميده مي شوند. كانال ها معمولاً در زمين حفر گرديده، خاك هاي حاصل از حفاري، به منظور تشكيل خاكريز كنار كانال، مورد استفاده قرار مي گيرد. به منظور جلوگيري از رشد علف هاي هرز، فرسايش خاك و نفوذ آب، ديواره و كف كانال را با مصالح مختلفي چون خاك رس كوبيده شده، بتن، آجر، آسفالت و يا پلاستيك مي پوشانند. كانال ها معمولاً در بالاترين قسمت زمين ساخته مي شوند تا آب بتواند از طريق آن ها بسهولت وارد مزرعه شود. به اين كانال معمولاً كانال اصلي  مي گويند كانال اصلي در مسير خود تا رسيدن به مزرعه به شاخه هايي منشعب م يشود كه بسته به ابعاد آنها، به ترتيب كانال درجه1، كانال درجه 2 ،نهر يا جوي آب  و جويچه هاي مزرعه  ناميده ميشود.

گام 3 - خطوط لوله

خطوط لوله

 در برخي مناطق، به جاي آبراهه روباز و يا به جاي قسمتي از آ نها، از لوله استفاده مي شود. به اين صورت، تلفات آب (نفوذ و تبخير) كاهش يافته، زمين كمتري اشغال مي شود، ولي هزينه احداث خطوط لوله زياد است. اما در دراز مدت مقرون بصرفه خواهد بود. لوله ها در روي زمين يا در زيرزمين كار گذاشته مي شود. جنس لوله ها ممكن است از فلز- سيمان- پلاستيك، پلي اتيلن، پوليكا و يا … باشد.